ارتباط با ما گالری تصاویر انتشارات مقالات اخبار صفحه اصلي
سخن روز
  • گزارش ویژه به مناسبت 18 آذر، 9 دسامبر روز جهانی مبارزه با فساد

  • در آستانه روز جهانی مبارزه با فساد (18 آذر، 9 دسامبر) ، «همایش ملّی ارتقای سلامت نظام اداری و مقابله با فساد» با حضور سران سه قوه و مسئولان ارشد کشوری، فعالان بخش خصوصی، نخبگان علمی و اصحاب رسانه در سالن اجلاس سران برگزار شد. در این نوشتار ویژه ، موضوع فساد اداری به صورت خاص مورد توجه و بررسی قرار می گیرد
  • لزوم اعتقاد قلبي مقامات ارشد نظام

  • در هر كشوري سند چشم انداز، بالاترين و مهمترين سند ملي تلقي مي شود و به همين علت معمولا كليه اسناد ملي به نحوي بايد بر اساس سند چشم انداز و به منظور دستيابي به فراز هاي آن تنظيم شوند.
آرشیو
رقبای منطقه چشم انداز 1404
1ترکیه
2افغانستان
3عربستان
yemenیمن
emirateامارات متحده عربی
آرشیو
خبر های خارجی
پایان نامه ها و گزارشات تحقيقاتي
آرشیو
تاريخ انتشار : 18 اذر 1393 - 10:
گزارش ویژه به مناسبت 18 آذر، 9 دسامبر روز جهانی مبارزه با فساد
در آستانه روز جهانی مبارزه با فساد (18 آذر، 9 دسامبر) ، «همایش ملّی ارتقای سلامت نظام اداری و مقابله با فساد» با حضور سران سه قوه و مسئولان ارشد کشوری، فعالان بخش خصوصی، نخبگان علمی و اصحاب رسانه در سالن اجلاس سران برگزار شد. در این نوشتار ویژه ، موضوع فساد اداری به صورت خاص مورد توجه و بررسی قرار می گیرد

گزارشی از یک اتفاق

دیروز کسی از صاحب‌منصبان ارشد نمانده بود که قرارهای صبحگاهی‌اش را ملغی نکرده باشد و مسافر مقصد تپه‌های ولنجک نشود. از مجلس شورای اسلامی، رئیس، دست وکلای پرنفوذ پارلمان را گرفته بود و از عمارت جلیل بهارستان به بنای فاخر ولنجک آمده بود. از نهاد آرام قضا هم رئیس، دوش به دوش بازوهای چپ و راستش آمده بود و پوشه‌ای به بغل داشت که لابد نهاد ناآرام فساد را روایت می‌کرد.

از دولت اما رئیس، دست‌کم ثلث اعضای کابینه را فرا خوانده بود تا در کسوت بانی، رسم میزبانی را به شایستگی به جای آورند. سالن اجلاس سران به عمر ۱۶ ـ ۱۵ ساله خود شاید فقط دو سه بار بوده که شاهد حضور همزمان همه مدیران و سیاستمداران ارشد نظام باشد. این بار، کارت‌های دعوت را دولت امضا کرده بود؛ کارت‌هایی که بزرگان را فراخوان می‌داد تا حضور در نشست مقابله با فساد را در فهرست قرارهای روزانه‌شان ثبت کنند.

دعوت‌نامه دولت را از قضا همه گیرندگان، ارج نهادند و صبح دوشنبه، آفتاب به میان آسمان نرسیده، در ضیافت دولت حاضر شدند. غیر از «هیولای فساد» چه بسا هیچ چیز دیگری نمی‌توانست ردیف سران نظام را برای حضور در این اجلاس کامل کند. فساد به عنوان اصلیترین مخاطره برای «حکمرانی خوب» قهراً هر سیاستمدار مشفقی را به تب و تاب می‌اندازد تا در یک کارگاه هم‌اندیشی جمعی، به سهم خود مشارکت کند و در دیگ همجوش تدبیر، چیزی نثار کند. تریبون دیروز بار‌ها خالی و پر شد. رؤسای قوا، وزرا، مدیران ارشد و... هر کدام که به جایگاه ناطق و خطیب درمی‌آمدند، خطابه‌ای خالی از تعارف و تکلف در سرزنش فساد و ضرورت مقابله با آن عرضه می‌کردند.



اهل سیاست که نوعاً به گردگویی شهره‌اند، دیروز پیش از آنکه در تریبون حاضر شوند، سینه صاف می‌کردند و با صدایی بی‌خش، هراس از «صدای پای فساد» را گوشزد می‌کردند. از میان همه ناطقان، البته حسن روحانی، رئیس جمهوری صریح‌تر و سیلابی‌تر و طوفانی‌تر سخن گفت. روحانی که فقط یک روز از حضورش در جمع دانشجویان می‌گذشت، غبار سفر به دانشگاه را از تن نتکانده، صورتبندی جامع، دقیق و واقع‌گرایانه‌ای از پدیده دل‌آزار فساد و مخاطرات آن طراحی کرد و چشم‌انداز مدیریت در وضعیت فسادآلود را پیش دیدگان مخاطب ترسیم نمود.

در کلام روحانی، پاکسازی کشور از فساد، اساساً دلیل وقوع انقلاب بود و قداست مبارزه با فساد، همسنگ قداست مبارزه با استبداد و هم‌ارز ایجاد حاکمیت ملی است. گویی در مانیفست حکمرانی حسن روحانی، «فسادستیزی» یکی از اصلی‌ترین ارکان به شمار می‌رود.

گفتن ندارد که عزم مقابله با فساد از آغاز پیروزی انقلاب اسلامی در جان مجاهدان و مدیران ارشد حضور داشته است اما انذار روحانی دیروز آن بود که باید تدبیری جست تا مردم، نتیجه مبارزه مسئولان با فساد را به رأی‌العین احساس کنند.



اگر روحانی فرصت می‌کرد، دیروز هم مثل آن روز که گفت «و ما ادریک ما البورسیه»، به تکرار و اصرار می‌گفت «و ما ادریک ما الرانت». رانت، زهدان فساد است و هیچ نوزاد و نورسیده فاسدی را نمی‌توان یافت که در رحم شوم رانت، روزگار نگذرانده باشد. رانت که بیاید، نه ایمان ابوذری خواهد ماند و نه اسلام سلمانی. از در که زیاده‌خواهی و انحصارطلبی وارد شود، از پنجره، صلاح و سلامت فرار می‌کند. آنچه رانت را می‌رماند به گفته روحانی، تقویت جمهوریت و رأی مردم است وگرنه سایت و سرمایه و سلاح؛ غیر از فساد نخواهد آفرید. تقویت جمهوریت، نورافکنی است که سایه روشن‌های فسادخیز را شفاف می‌کند و جمهوریت را امروز باید در آزادی مسئولانه رسانه‌ها برای نظارت بر نهاد قدرت و ثروت پیدا کرد.

دیروز هر مدیر و مدعوی برای رسیدن به عمارت باشکوه ولنجک از شیب‌های تند شمال شهر بالا رفته بود. سخنان حسن روحانی اما در حکم بیانیه‌ای بود که بهمن مقابله با فساد را روی سرازیری‌های جمهوریت روان کرد، راه روحانی برای رویارویی مؤثر با فساد، تجویز نسخه‌ای برای تقویت جمهوریت نظام است. ( بخشی از سر مقاله سرمقاله روزنامه ایران با عنوان «آدرس ایستگاه‌های فساد»  به قلم امیر یوسفی )

 

 

یک واقعیت تلخ

این خبر بدی است ولی متاسفانه واقعیت دارد. نظام اداری ما به شدت درگیر فساد و تباهی است. در هر اداره ای که برای انجام یک کار مرسوم پا می گذاریم بیم آن می رود که درگیر این مشکل شویم. این موضوع در گزارشات جهانی نیز به خوبی منعکس شده و رهبران کشور نیز همواره سعی و اهتمام خویش برای برخورد قاطع با آن را اعلام کرده اند ولی هنوز در برخورد قاطع با آن موفق نبوده ایم.

مخفی کاریها

یکی از خطاهایی که در این سالها داشته ایم مخفی کردن این مشکل بوده است. مسئولان کشور عمدتا در مقابله با موضوع فساد، دست به انکار می زدند و اغلب اوقات سعی شده تا کشور ایران را پاکترین و نظام اداری آن را سالمترین نظام اداری جهان بنامیم ولی آیا این کار واقعا درست و صحیح و به نفع منافع ملی ما بوده است؟

پیری سازمانی

قبلا هم به صورت آشکار و پنهان نوشته ام. نظام اداری ما یک نظام بسیار پیر و فرتوت استو فسادی که از سر روی این نظام اداری بالا می رود عمدتا محصول چنین وضعیتی است. این نظام اداری پیر و فاسد ، از زمان رژیم ستمشاهی به ارث رسید و آنقدر وضعیت نامناسب بود که حتی انقلاب خونبار ملت ایران در سال 1357 و عظمت معنوی 8 سال دفاع مقدس نیز نتوانست در لایه های این نظام فاسد عبور کرد و از این نور درخشان ، فروغی هر چند اندک به درون آن بتاباند. اگر قرار است واقعا مشکل فساد اداری حل شود ابتدا باید فکری اساسی به حال این پیری سازمانی کرد و الا تا وقتی که همان فرایندها و ساختارهای کهنه اداری وجود دارند و از استاندارد سازی فرایندها و تکریم واقعی ارباب رجوع ،شفافیت ف رسیدگی واقعی به شکایات  و پاسخگویی خبری نباشد هرگز مبارزه با فساد موفق نخواهد بود.

خطر پیری سازمانی

خطر پیری سازمانی خطری جدید و قاب توجه است. این خطر پاشنه آشیل نظام جمهوری اسلامی تلقی می شود. پیری سازمانی مانع از تحقق شعارهای انقلاب و دستیابی به اهداف توسعه می شود. چشم انداز 1404 و همه اهداف با ارزش آن هم اکنون در پیچ و خم بی انتهای نظام اداری پیر، فرتوت و فاسد اداری کشور گیر افتاده و اگر تنگناهای فرایندی رفع نشود معلوم نیست به این اهداف دست یابیم.

سخن ارزشمند مقام معظم رهبری:...مگر وضعیت برای شما سران سه قوه روشن نیست؟!!

بیانات مقام معظم رهبری در هر حوزه ای معمولا شفاف واضح و بدون تعارف است. ایشان در متن مرقومه ای که دیروز 17 آذر 93 در سالن اجلاس سران و خطاب به سران محترم سه قوه که در سالن حاضر بودند قرائت شد فرمودند مگر وضعیت برای شما سران سه قوه روشن نیست؟؟...این سخن به خوبی نشان می دهد که ایشان به خوبی با این وضعیت خطیر آشنا و راه درمان آن را نیز می دانند ولی این بر عهده مسئولان کشور است که راهکار عملی و فرایند قانونی مبارزه با فساد را به خوبی تبین و اجرا نمایند.

حال که سخن به اینجا رسید خیلی مناسب است که متن مرقومه مقام معظم رهبری به مناسبت همایش اخیر را به صورت کامل منتشر و در حد توان تحلیل کنیم:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

نفس اهتمام آقایان به امر مبارزه با فساد را تحسین می‌کنم، لکن این سمینار و امثال آن بناست چه معجزه‌ای بکند؟ مگر وضعیت برای شما مسئولان سه قوه روشن نیست؟ با توجه به شرایط مناسب و امیدبخشی که از لحاظ همدلی و هماهنگی و همفکری بین مسئولان امر وجود دارد، چرا اقدام قاطع و اساسی انجام نمی‌گیرد که نتیجه را همه بطور ملموس مشاهده کنند. توقع من از آقایان محترم این است که چه با سمینار و چه بدون آن، تصمیمات قاطع و عملی بدون هرگونه ملاحظه‌ای بگیرند و اجرا کنند. موفق باشید.

در این پیام ارزشمند بر چند نکته مشخص تاکید شده است:

1-   اینکه همه و حتی سران سه قوه !!! هم می دانند که وضعیت تا چه حدی خراب است،

2-   برای مبارزه با فساد نیاز به اقدامات زیر بنایی و اساسی است و حرکتهای نمایشی مثل سمینار و کنفرانس و ... فقط ارزشی در حد سمینار و کنگره دارند نه بیشتر و به قول مقام معظم رهبری معجزه نمی کنند،

3-   برای مبارزه با فساد نیاز به همکاری و هم دلی قوای سه گانه وجود دارد که خوشبختانه هم اکنون در حد خوبی این همدلی ها وجود دارد ولی باید بیشتر شود. البته در سخنان روز قبل سران سه قوه ، هر یک از سران به صورت تصریحی یا تلویحی ، قوه دیگر را مسئول و متهم می دانستند. مثلا رئیس قوه قضاییه به فساد در بانکها اشاره کرد و چیزی از فساد شدید در این قوه و کم کاریهای مجموعه تحت امر خویش نگفت. اینگونه پاسکاری ها و دیگران را متهم ساختن دور از توقع بوده و مانع از حل مشکل می شود و امیدواریم روزی عقل و تدبیر آقایان به حدی برسد که تا وقتی مشکلات خودشان را حل نکرده اند دم از مشکلات دیگران نزنند،

4-   یک نکته دیگر اشاره به کم کاریها وعدم جدیت مسئولین امر در گذشته بوده است. جمله عتاب آلود معطم له که فرمودند ... چرا اقدام قاطع و اساسی انجام نمی‌گیرد که نتیجه را همه بطور ملموس مشاهده کنند؟ ...ناظر به چنین سخنی است.

5-   پرهیز از ملاحظاتنیز یک فراز ارزشمند دیگر مرقومه مقام معظم رهبری است. دیروز که این سخن رهبری را به اتفاق جمعی از دوستان  شنیدیم خیلی زود یکی پرسید سرنوشت برادر لاریجانی که در ماجرای رشوه دهی به مرتضوی متهم شد چه شد؟ دیگری پرسید سرنوشت احمدی نژاد که دو بار احضاریه قوه قضاییه را دریافت کرد چه شد؟ اگر کس دیگری بود با او چه رفتاری می کردند؟ چه شد که او از اتهاماتی که خورده بود مبرا شد و مستقیما به مجمع تشخیص مصلحت نظام رفت؟ دیگران هم هر یک  پرسشهایی را داشتند. این سوالات در اذهان عمومی وجود دارد و همه اینها نشاندهنده یک خطای مهم هستند. ما در برخورد با فساد به شدت دچار ملاحظه کاری و مخفی کاری هستیم و به خاطر همین دو خطا و خطاهای دیگر است که به این  ناکجا آباد رسیده ایم.

نگاهی به گزارش شفافیت بین المللی سال 2014

این گزارش یکی از گزارشاتی است که سالیانه در باره وضعیت شفافیت و شاخصهای فساد در کشورهای مختلف منتشر می شود و علی رغم ایراداتی که به آن وارد می کنند تا حدی نشاندهنده وضعیت فساد در کشورهاست و البته مدیران ارشد هر کشور می توانند خودشان نیز با معیارهایی که تبیین می کنند نسبت به اندازه گیری فساد در کشور خود اقدام کنند. در سال 2014 ایران در کنار کشورهای دیگر جهان در این رتبه بندی ارزیابی گردید و با کسب امتیاز  27 در میان 175 کشور جهان در رتبه 136 از نظر شفافیت قرار گرفت. بر اساس  گزارش سال 2014 شفافیت بین المللی :

-         میانگین نمره کشورهای جهان 43 و در کشورهای G2054 بوده است،

-         69 درصد کشورهای جهان نمره ای کمتر از 50 کسب کرده اند و این نشان دهنده وسعت فساد در جهان است،

-         دانمارک با نمره 92 و نیوزیلند با نمره 91 در بالاترین نمره و کره شمالی و سومالی با نمره 8 در پایین ترین رتبه قرار گرفته اند،

-         براین اساس وضعیت فساد اداری و اقتصادی کشورهای کامرون، روسیه، قزاقستان، لبنان و نیجریه نیز مشابه ایران است،

-         ایران بعد از کشورهای امارات متحده عربی، قطر، گرجستان، ترکیه ، رژیم اشغالگر قدس ، ارمنستان، بحرین، آذربایجان، قزاقستان، قرقیزستان، اردن، عربستان سعودی، کویت و مصر در رتبه 15 منطقه چشم انداز 1404 قرار گرفته است.

-         در گزارش سال 2013 موسسه شفافیت بین المللی، ایران با کسب 25 امتیاز رتبه 144 جهانی را در اختیار داشت. رتبه ایران در گزارش سال 2012 این موسسه بین المللی، برابر با 133 بود.بهترین رتبه ایران در شفافیت مالی طی دهه‌های اخیر به سال ۲۰۰۳ باز می‌گردد که در رتبه ۷۸ قرار گرفت. این رتبه در میانه دوره دوم ریاست جمهوری محمد خاتمی به دست آمده بود. با روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد، امتیاز ایران در رده‌بندی شفافیت مالی به شدت افت کرد.

نتیجه گیری:

وجود فساد در نظام اداری ایران یک واقعیت غیر قابل انکار و یک خطر قطعی برای نظام مقدس جمهوری اسلامی و هدر دهنده تمامی تلاشها، زحمتها و خونهای پاک ریخته شده شهدای عزیز در چند دهه اخیر است. هر کس با هر دیدگاه و عقیده ای باید با این پدیده شوم مبارزه و ان را افشا کند و مسئولین کشور نیز باید منویات مقام معظم رهبری برای مبارزه بی امان، واقعی، بدون ملاحظه کاری و قاطعانه با فساد را مد نظر قرار داده و از توان ملی برای آن استفاده کنند. علاوه بر اینها باید موضوع گزارشات بین المللی را نیز مد نظر قرار داده و سعی کنیم به نحوی عمل کنیم که وجهه بین المللی ما تا این حد مخدوش نشود.

منبع خبر : سایت تخصصی چشم انداز 1404
تعداد بازديد : 4287
نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
جستجو

  جستجو
توسعه کلان و چشم انداز
خميني از ديدگاه بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران
خامنه اي از ديدگاه مقام معظم رهبري
رفسنجاني از ديدگاه رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام
 از ديدگاه روساي جمهور
اسناد توسعه
آرشیو
لينك هاي مفيد

آرشیو
خبرهای اختصاصی چشم انداز

آرشیو
گزارشات جهانی و رتبه بندی ها

ادامه مطالب
  صفحه اصلی اخبار اسناد ملی گزارشات نقشه سایت در باره ما  
 
 
کلیه حقوق این وب سایت برای مدیریت آن محفوظ می باشد.
طراحي سايت و بهينه سازي سايت توسط سارگون